اعتراض کردن یک هنر هست.

بدونیم چه طور کجا و به چه شکل اعتراض کنیم که منجر به تغییری در شرایط بشه؛ نه اینکه صرفا واکنش نشون داده باشیم.

تیر ماه به قلب ما شلیک کرده با تولد تو

ترنم

سه سالگیت مبارک دخترکوچولوی بی نظیر.

برای ۶ ساعت لازم داشتیم در یک خانه اقامت کنیم تا صبح شود. سرچ کردم اجاره منزل مبله و چند شماره پیدا کردم.

تماس گرفتم آن طرف خط پسر جوانی بود پرسید نسبتتون با همسفراتون چیه؟ گفتم خانواده ایم.گفت خیلی از اینها که میان دنبال خونه دربستی میگن خانواده هستن اما تا موبایل یکی زنگ میخوره به اون یکی میگه چیزی نگی صداتو بشنون. بعد که دید واقعا خانواده ایم عذرخواهی کرد.

دوستت دارم

خودم را به رفتن زده ام

تا دستم را بگیری.

سید محمد مرکبیان

گفتم متنفرم از آدمهایی که وقتی عصبانی میشن همه چیزهای خوبی که ساختن خراب میکنن.

گفت از خودت متنفری؟!

اولش متوجه منظورش نشدم! بعد که بیشتر فکر کردم بررسی کردم دیدم راست گفت دقیقا شبیه آدمهایی شدم که روزی آنها را سرزنش میکردم.رنج کمی نیست با منطق خودم مردود اعلام بشم.

داشت مباحث آماری طرح را بررسی میکرد. نتیجه ها را که ارائه داد بعد گفت البته با امید ریاضی بخوایم نتیجه رو بگیم فرق داره و میشه روی این طرح کار کرد.گفت نظر شما چیه؟ اصلا گوش نداده بودم که نظری بدم.فرصت خواستم مجدد مطالعه کنم و بعد خدمت حضرتش برسم. فقط داشتم به پنجره خیال انگیز احتمالات از منظر امید ریاضی فکر میکردم.

پرهام از ساعت ۲ داره مجابم میکنه ازش عذرخواهی کنم؛ تماس بگیرم پیام بدم

اما زندگی که خاله بازی نیست تو مامان عروسکم باشی عصر هم بری خونتون

آدمها غرور دارن احترام دارن وقتی آخ نمیگن درد بیشتری رو تحمل میکنن

خراب کردم و عذرخواهی خراب ترش میکنه مخصوصا که روی من خیلی حساب میکرد.

در عوض منو محک زد. هم برای خودش درد داشت هم من؛ هم من؛ هم من.

مامان با دقت و هیجان نشسته رو به روی تلوزیون؛ سپهر داره پرتره صورت مامان رو میکشه. من دارم درس میخونم و همزمان مامان رو در فوتبال دیدن تنها نمیگذارم. بابا چند دقیقه یکبار با فریادهای مامان چرتش پاره میشه و از مامان میپرسه: گل شد؟ حال خونه خوبه. حال خونه معدل حال آدمهاشه.

میخواستم از تو باهیچ کس حرف نزنم. اما خوب صداش پیچید ....

امروز گفتم برم روایت کنم تو را که چندان هم دوست داشتنی نبودی؛ من بلد بودم دوست داشتنی روایتش کنم. اما نه! شکستن تصویر تو حالم را خوب نمیکند؛ تو را خودم خط به خط کشیده بودم. از دوست داشتنت راضی ام. عشق راهی ست که آدم تنها میرود؛ معشوق تنهاترت میکند؛ تنهایی که دلپذیرترین بی صدایی جهان است.

یک آهنگ ترکی هست که اولش این بود ؛ کوچلره سوسپمیشم ....

معنیش حدودا این بود که یار دارد از راه میرسد و کوچه را آب و جارو کردم و قند در استکان انداختم و بعد قربان صدقه یار میرود یک جور شیرین و دلبرانه ای.

التهاب آمدن یارش را میخرم بیقراری و شوق و امیدش را؛ حال خوشش با یارش را به یورو میخرم؛ گران میخرم اما آدم اگر به چنان حالی برسد دیگر پای معامله نیست.فروشنده نیست. غرض که اهل معامله ها به آن "حال" که باید نرسیدند.